Dit weekend 2 late diensten.
En 2x met een vliegende start.
Zaterdag begon het direct met een 10 maanden oude baby die uit een chloorfles gedronken had.
Uiteraard was moeders erg overstuur. Gelukkig was er al veel weer uit gekomen en was de kleine erg levendig. Uiteraard hebben we haar naar het ziekenhuis gebracht en laten nakijken door de kinderarts. Zonder bijzonderheden kon ze later naar huis gestuurd worden.

Daarna kregen we een ritje van iemand die comateus zou zijn. De huisarts was ter plaatse en zou wachten. Bij aankomst lag de patient schuimbekkend in een insult. Volgens de arts was dat net gebeurd toen wij arriveerden. Gauw valium toegediend en zuurstof erop. De situatie verbeterde iets, zodat we verder konden werken. Een ander puntje was het vervoer naar beneden. Met de brandweer was niet mogelijk en het brancardstoeltje was geen optie. Gelukkig was het een rechte trap naar beneden en we besloten de politie voor tilassistentie te laten komen.
We wilden de patient intuberen omdat de situatie verslechterde, maar de patient was niet volledig buiten bewustzijn, zodat intuberen niet ging lukken. Een MMT zou mogelijk te lang duren en het leek erop dat de patient ging “inklemmen”. Dan wordt de druk in de schedel te hoog waardoor allerlei functies van de hersenen in gevaar komen.
Normaliter ga je in dit soort gevallen richting een ziekenhuis waarbij de mogelijkheid er is om hersenchirurgie te doen. Echter dat zou te lang duren en de patient moest geïntubeerd worden.
Dus richting ons lokale ziekenhuis dat op 4 minuten rijden lag.
De tilassistentie bleek een goede keuze te zijn. Toevallig waren het 2 bijzonder gemotiveerde dienders. Met vereende krachten kregen we de patient op de brancard via de steile trap naar beneden. Met spoed richting het ziekenhuis voor sedatie (“in slaap brengen” zoals in de volksmond genoemd) en intubatie. Daarna gelijk door richting het specialistische ziekenhuis. Gezien de verkeersdrukte op zaterdagmiddag waren in de stad de nodige kruisingen afgezet, zodat we snel op de plaats van bestemming waren. Daar bleek de patient een bijzonder grote bloeding in de hersenen te hebben en moest direct door voor operatie. Het zal kantje boord zijn of de patient het zal overleven.
Nadat we alles aangevuld hadden en ons vrijgemeld hadden, konden we even eten.
Net na de laatste hap moesten we naar iemand waar de politie bij stond die bloed gebraakt zou hebben. Het was geen bloed maar de patient was totaal niet lekker. En we vermoedden ook een heupfractuur. Dat bleek in het ziekenhuis inderdaad zo te zijn.

Als laatste rit kregen we iemand die van de trap was gevallen en niet zou reageren op aanspreken. Bij aankomst was de patient weer bij kennis maar reageerde bijzonder traag. Ook voelden we een groot haematoom op het hoofd. En dat kan wijzen op een bloeding vooral aangezien de patient ook bloedverdunners gebruikte.

Een aardige avond die vlug voorbij was. De zondag verliep wat rustiger (tot nu toe). Daarover later meer…..